قارون و ثروتی که خوشبختش نکرد و نابود شد
به گزارش کارا پیام، قارون با وجود ثروتی عظیم، به خوشبختی نرسید، چونکه آنرا مایه غرور و طغیان ساخت. قرآن در آیات ۷۶ و ۷۷ سوره قصص نشان میدهد که بی اعتنایی او به نصیحت ها، ثروتش را از نعمت به عامل نابودی تبدیل کرد.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیات ۷۱ تا ۷۷ سوره قصص بخشی از مجموعه آیاتی هستند که به تبیین سنت های الهی در زندگی انسان، نسبت نعمت و مسئولیت، و نتایج غرور، دنیاطلبی و غفلت از آخرت می پردازند.
بنابر روایت فارس، این آیات در ادامه داستان قارون آمده و گفت و گویی اخلاقی و اجتماعی را میان او و خیرخواهانش ترسیم می کنند.
هشدار درباره ی محرومیت از نعمت های الهی
در این آیه، خداوند با طرح یک پرسش فرضی توجه انسان را به نعمت روز و شب جلب می کند. اگر شب همیشگی شود و روز از بین برود، یا بالعکس، زندگی بشر مختل خواهد شد.
هدف آیه اینست که انسان متوجه وابستگی کامل خود به نظام دقیق الهی شود و بداند که نعمت های به ظاهر عادی، در واقع پایه های اصلی حیات اند. این پرسش ها بیدارکننده عقل و فطرت انسان هستند.
نعمت روز و مسئولیت شکرگزاری
ادامه همان منطق در این آیه دیده می شود، با تاکید بر این که خداوند روز را برای تلاش، معاش و حرکت انسان قرار داده است. آیه با این مضمون که آیا نمی شنوید، انسان را به تفکر و شکرگزاری دعوت می کند. شنیدن در اینجا تنها به معنای شنیدن صوتی نیست، بلکه پذیرش عقلانی و قلبی حقیقت است.
رحمت الهی در تعادل شب و روز
این آیه تعادل میان شب و روز را نشانه ای از رحمت خدا معرفی می کند. شب برای آرامش و روز برای تلاش است. تفسیرگران تاکید می کنند که این تعادل، الگوی کلی زندگی انسانی را نیز نشان می دهد، کار در کنار استراحت، دنیا در کنار آخرت. شکرگزاری در این آیه به معنای استفاده درست از هر دو زمان است.
روز قیامت و بطلان شرک
در این آیه نگاه از دنیا به آخرت منتقل می شود. خداوند در قیامت مشرکان را مخاطب قرار می دهد و از شریکانی که برای او قائل بودند، سؤال می کند. این پرسش برای رسوا شدن باورهای باطل آنان است، برای اینکه در آن روز هیچ پاسخی وجود نخواهد داشت. آیه نشان داده است که اتکا بر غیر خدا، در نهایت بی پناهی بهمراه دارد.
گواهی پیامبران بر امت ها
در این آیه بیان می شود که از هر امتی گواهی گرفته می شود و پیامبران بعنوان شاهدان اعمال مردم شرکت می کنند. این صحنه بیان کننده عدالت کامل الهی است، هیچ قومی بدون اتمام حجت مورد مؤاخذه قرار نمی گیرد. در اینجا روشن می شود که حق همیشه روشن بوده، اما انسان ها گاه از روی لجاجت یا غفلت آنرا نپذیرفته اند.
معرفی قارون و منشاء طغیان اواین آیه بطور مستقیم وارد داستان قارون می شود. قارون از قوم موسی بود، اما به آنان ستم کرد. ثروت عظیم او به اندازه ای بود که کلیدهای خزائنش گروهی نیرومند را به زحمت می انداخت.
نکته تفسیری مهم اینست که مشکل قارون صرف داشتن ثروت نبود، بلکه غرور، برتری جویی و ظلمی بود که از دل این ثروت زاده شد.
نصیحت خیرخواهان و معیار درست زندگی
در این آیه، مؤمنان خیرخواه قارون او را نصیحت می کنند. محورهای این نصیحت عبارت اند از توجه به آخرت، استفاده صحیح از نعمت های دنیا، نیکی به دیگران، و پرهیز از فساد.
این آیه یکی از جامع ترین آیات اخلاق اجتماعی قرآن است و الگویی متعادل از زندگی ارایه می دهد؛ نه رهبانیت افراطی و نه دنیاپرستی.
آیات ۷۱ تا ۷۷ سوره قصص با پیوند میان توحید، نعمت شناسی، معاد و اخلاق اجتماعی، تصویری روشن از مسئولیت انسان در مقابل نعمت ها ارایه می دهند.
داستان قارون نمونه ای عینی از سرنوشت کسانی است که دنیا را هدف غائی می دانند و از یاد خدا و آخرت غافل می شوند، در صورتیکه قرآن راه درست بهره مندی از دنیا را در خدمت به انسانیت و بندگی خدا معرفی می کند.
تلاوت این آیات را که در صفحه ۳۹۳ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.
منبع: atreharam.ir
این مطلب کاراپیام را پسندیدین؟
(1)
(0)
مطالب مرتبط جدید کاراپیام
نظرات بینندگان کاراپیام در مورد این مطلب